خندیدن یک پدیده اجتماعی - وبلاگ تجارت

به گزارش وبلاگ تجارت، پژوهشگران معتقدند خندیدن، یکی از قدیمی ترین راه هایی ست که بشر برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده می نماید. میمون ها، سگ ها و موش ها هم می خندند. بچه ها پیش از حرف آمدن، می خندند. هیچ کس خندیدن را به بچه ها یاد نمی دهد.

خنتماشا یک پدیده اجتماعی

پژوهشگران معتقدند خنتماشا، یکی از قدیمی ترین راه هایی ست که بشر برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده می نماید. میمون ها، سگ ها و موش ها هم می خندند. بچه ها پیش از حرف آمدن، می خندند. هیچ کس خنتماشا را به بچه ها یاد نمی دهد.

سی بی سی، تلویزیون دولتی کانادا در گزارش اخیر خود به پدیده خنده و یافته های پژوهشگران درمورد خنده پرداخته است.

آدم ها معمولا ناخودآگاه، با ریتمی منحصر به فرد و دربخش خاصی از مکالمه می خندند.

رابرت پراوین، عصب شناس و پژوهشگری که چندین دهه در خصوص خنتماشا تحقیق نموده است می گوید ممکن است آدم ها با شنیدن یک جوک آغاز به خنتماشا نمایند، اما جای شگفتی است که فقط در ده تا پانزده درصد موارد خنتماشا آدم ها به خاطر شنیدن یک مسئله طنزآمیز است.

خنتماشا به جای این که واکنشی نسبت به یک جوک باشد، بیشتر به واکنش های اجتماعی مرتبط است.

پراوین می گوید: خنتماشا یک پدیده اجتماعی ست و وجود یک فرد دیگر، از ضروریات خنتماشا است.

پراوین که استاد دانشگاه مریلند است طی سال ها پژوهش دریافته است که اساساً همه گروه های زبانی به وسیله یک جورهاهاها می خندند و الگوی مولد خنده درمغز انسان سبب فراوری صدای خنده می گردد و حتی اگر به زبان های چینی، انگلیسی و فرانسه صحبت نمایند هم خنده را درک می نمایند.

پراوین تاکید می نماید هر ها حدود یک پانزدهم ثانیه طول می کشد و هر یک پنجم ثانیه تکرار می گردد و اگر فرد سریع تر و یا آهسته تر بخندد، صدای آن شباهتی به آوای خنده نخواهد داشت.

پراوین، نویسنده کتاب خنده: یک تحقیق علمی می گوید: افراد ناشنوا بدون توانایی شنیدن می خندند و افرادی که در حال صحبت با تلفن همراه هستند بدون تماشا طرف مکالمه خود می خندند و این امر نشان دهنده آن است که خنده به یک حس ویژه وابسته نیست و به ارتباطات اجتماعی بستگی دارد.

ژاک پانکسپ، استاد روانشناسی دانشگاه بولینگ گرین می گوید: خنتماشا نشانه شادی و ارتباط مثبت و خوشایند با زندگی است. خنده، پدیده ای کاملا اجتماعی ست.

خنتماشا فقط خاص انسان ها نیست. شامپانزه ها هم همدیگر را قلقلک می دهند و حتی وقتی یک شامپازه، تظاهر به قلقلک شامپانزه دیگری می نماید، می خندد.

پانکسپ می گوید اگر موش ها را قلقلک بدهیم، می خندند و با این که ظاهراً باورنکردنی به نظرمی رسد، اما نشریه های علمی هم مقاله هایی در این مورد منتشرنموده اند.

وی با اشاره به نوارهای ویدئویی صحنه قلقلک موش ها می گوید موض ها عاشق قلقلک هستند و برای اینکه بیشتر قلقلک داده شوند، بارها به دست پژوهشگران بازمی گردند.

پانکسپ و دانشمندان دیگر با مطالعه موش ها درمی یابند که به هنگام خنتماشا چه پدیده ای در مغز رخ می دهد و در نهایت به ریشه ناراحتی و غصه های انسان هم پی خواهند برد.

جفری برگدورف، استاد مهندسی پزشکی دانشگاه نورث وسترن دریافته است که خنتماشا در موش ها نوعی فاکتور شیمیایی رشد فراوری می نماید که شبیه انسولین است و به اسم یک عامل ضد افسردگی و کاهش دهنده نگرانی و اضطراب عمل می نماید.

برگدورف معتقد است که احتمالاً پدیده مشابهی هم در بدن انسان رخ می دهد. این امر، برای پزشکان فرصتی فراهم می نماید تا با هدف قرار دادن مغزانسان با مواد شیمیایی تازه، داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب فراوری نمایند.

دکتر مارگارت استوبر، استاد روان درمانی دپارتمان پزشکی دانشگاه لس آنجلس که در خصوص نقش خنده بر سلامت بیماران خود تحقیق نموده، دریافته است که روحیه افراد با خنتماشا بهتر می گردد اما خنتماشا صرف برای بهبود کامل بیماران مبتلا به افسردگی کافی نیست

منبع:shamisapsy.ir ارسال مقاله به وسیله کاربر محترم سایت : omidayandh

ae

منبع: راسخون